У дадзельнай частцы неабходна вызначыць значэнне афарызму як жанру, акрэсліць яго асаблівасці і месца ў беларускай літаратуры. Варта заўважыць, чаму менавіта афарызмы здольныя так лаканічна і выразна выразіць важныя думкі і ідэі, а таксама прааналізаваць сутнасць народнай мудрасці і яе адлюстраванне ў творчасці беларускіх аўтараў. Патрэбна сфармуляваць тэзіс, які будзе раскрыты ў далейшай працы.

У гэтым раздзеле неабходна прааналізаваць канкрэтныя афарызмы беларускіх пісьменнікаў, напрыклад, Якуба Коласа, Янкі Купалы, Максіма Танка. Варта разгледзець іх тэматыку, вобразнасць і філасофскую глыбіню. Прааналізуй, як аўтары выкарыстоўваюць лінгвістычныя прыёмы (метафары, эпітэты, параўнанні) для стварэння запамінальных і насычаных сэнсам выслоўяў. Ацэні, як афарызмы адлюстроўваюць беларускі менталітэт і нацыянальны характар. Разгледзі кантэкст, у якім былі створаны гэтыя афарызмы, і іх актуальнасць у сучасным свеце.

У заключнай частцы абагульняецца праведзеная работа і фармулююцца вывады. Неабходна падсумаваць ролю афарызмаў у беларускай літаратуры і іх уплыў на фарміраванне нацыянальнай самасвядомасці. Падкрэсліць актуальнасць вывучэння і захавання гэтай літаратурнай спадчыны для будучых пакаленняў. Можна выказаць свае разважанні аб будучыні афарызму як жанру ў сучаснай беларускай культуры.