У гэтым раздзеле неабходна прадставіць Кузьму Крапіву як значнага беларускага пісьменніка, заснавальніка беларускай сатыры. Трэба вызначыць месца яго творчасці ў беларускай літаратуры, падкрэсліць важнасць вывучэння яго твораў у кантэксце нацыянальнай культуры. Варта згадаць асноўныя тэмы і матывы, характэрныя для яго творчасці, і вылучыць асаблівасці яго стылю, уключаючы ўжыванне гумару і сатыры. Задаць агульны тон сачынення і сфармуліраваць тэзіс пра арганічнае спалучэнне трагічнага і камедыйнага ў яго творах.

У гэтым раздзеле дэталёва прааналізаваць асобныя творы Кузьмы Крапівы, у якіх найбольш ярка праяўляецца супярэчнасць паміж трагічным і камедыйным. Разгледзець, як пісьменнік выкарыстоўвае сатыру для крытыкі сацыяльных несправядлівасцей, бюракратызму і іншых негатыўных з'яў. Неабходна прааналізаваць вобразы герояў, іх характары і ўчынкі, акцэнтаваць увагу на тым, як жартаўлівае апісанне сітуацый і персанажаў кантрастуюць з трагічным кантэкстам. Вызначыць, якія прыёмы гумару выкарыстоўвае Крапіва (іронія, сарказм, гіпербала, гумарэскі і г.д.), і як яны ўплываюць на эмацыянальнае ўспрыманне твора.

У заключнай частцы абагульніць вынікі аналізу, падсумаваць асноўныя думкі і зрабіць выснову пра ролю спалучэння трагічнага і камедыйнага ў творах Кузьмы Крапівы. Неабходна адзначыць, што гэты прыём дапамагае пісьменніку раскрыць складанасці чалавечага жыцця, паказаць асаблівасці нацыянальнага характару і прабудзіць у чытача пачуцці патрыятызму і любові да сваёй Радзімы. Падкрэсліць актуальнасць творчасці Крапівы ў сучасным свеце і яго ўклад у беларускую літаратуру.