"Беларуская мова. Вучэбны дапаможнік для ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі з беларускай і рускай мовамі навучання", З. І. Бадзевіч, І. М. Саматыя
Азначэнне — даданы член сказа, які называе прымету прадмета і звычайна паясняе назоўнік. Яно дапамагае дакладней уявіць, пра які прадмет ідзе гаворка: не проста кніга, а новая кніга. Азначэнні адказваюць на пытанні які? чый? каторы? колькі? Яны бываюць дапасаваныя, калі змяняюцца разам з паяснёным словам, і недапасаваныя, калі звязваюцца з ім іншым спосабам. Каб знайсці азначэнне, трэба ўлічваць не толькі пытанне, але і сэнсавую сувязь слоў.
Текст подготовлен нейронной сетью по теме параграфа и не заменяет учебник — важные факты и формулировки сверяйте с ним.
Азначэнне — даданы член сказа, які абазначае прымету прадмета і паясняе член сказа, выражаны назоўнікам або іншай часцінай мовы ў значэнні назоўніка. Прасцей кажучы, яно дапамагае зразумець, які гэта прадмет або каму ён належыць. Напрыклад, у спалучэнні новая кніга слова новая называе прымету кнігі. Без азначэння сказ часта застаецца менш дакладным.
Азначэнне звычайна адказвае на пытанні які? чый? каторы? колькі? Пытанне задаюць ад слова, якое азначэнне паясняе, але аднаго пытання недастаткова. Трэба таксама высветліць, ці называе залежнае слова прымету прадмета і ці сапраўды яно звязана з назоўнікам. Гэта дапамагае не зблытаць азначэнне з іншымі даданымі членамі сказа.
Дапасаванае азначэнне — азначэнне, якое дапасуецца да паяснёнага слова ў родзе, ліку і склоне. Дапасаванне азначае, што пры змяненні назоўніка змяняецца і форма азначэння. Звычайна такі член сказа выражаецца прыметнікам, займеннікам або дзеепрыметнікам. Гэтая сувязь робіць яго форму залежнай ад формы назоўніка.
Недапасаванае азначэнне звязваецца з паяснёным словам кіраваннем або прымыканнем і не дапасуецца да яго ў родзе, ліку і склоне. Кіраванне — гэта сувязь, пры якой галоўнае слова патрабуе ад залежнага пэўнай склонавай формы; пры прымыканні залежнае слова не змяняецца. Недапасаванае азначэнне можа выражацца не толькі назоўнікам, але і спалучэннем слоў, інфінітывам або прыслоўем. Таму пры яго пошуку важна ўлічваць сэнс, а не толькі знешнюю форму.
Каб знайсці азначэнне, спачатку знайдзіце ў сказе назоўнік або іншае слова, якое называе прадмет. Потым падбярыце слова, што дадае яму прымету: колер, якасць, прыналежнасць ці іншую характарыстыку. Ад гэтага слова пастаўце пытанне да залежнага. Калі пытанне падыходзіць, праверце, ці адносіцца адказ менавіта да прадмета, а не да дзеяння ў сказе.
Пры дапасаванні форма азначэння змяняецца разам з формай назоўніка. Параўнайце: зялёны лес, зялёнага лесу, зялёным лесе. Назоўнік лес змяняе склон, і прыметнік зялёны таксама прымае адпаведную форму. Гэта адбываецца таму, што прыметнік граматычна ўзгадняецца з назоўнікам, які паясняе.
Дапасаваныя азначэнні выражаюцца прыметнікамі, займеннікамі, парадкавымі лічэбнікамі і дзеепрыметнікамі. Напрыклад, у спалучэннях зялёны лес, мой сшытак, першы дзень, прачытаная кніга залежнае слова называе прымету або ўдакладняе прадмет. Яго форма звязана з формай паяснёнага назоўніка. Таму пры разборы трэба не толькі назваць часціну мовы, але і праверыць дапасаванне.
Недапасаванае азначэнне не змяняецца разам з назоўнікам у родзе, ліку і склоне. У спалучэнні дом з цэглы назоўнік цэглы стаіць ва ўскосным склоне з прыназоўнікам і паказвае, з якога матэрыялу дом; у спалучэнні жаданне вучыцца інфінітыў паясняе назоўнік жаданне. Такія словы звязваюцца з назоўнікам кіраваннем або прымыканнем, а не дапасаваннем. Каб вызначыць іх ролю, спытайце, якую прымету прадмета яны раскрываюць.
Азначэнне трэба адрозніваць ад залежнага слова, якое паясняе дзеянне. У спалучэнні цікавая кніга прыметнік цікавая характарызуе прадмет кніга і з’яўляецца азначэннем. У спалучэнні чытаць цікава слова цікава характарызуе дзеянне чытаць, а не прадмет. Такім чынам, аднолькавае пытанне або падобнае значэнне слова не замяняе праверку сэнсавай сувязі.
Карыстайцеся табліцай як памяткай: спачатку вызначце, якое слова паясняецца, затым праверце сувязь і форму залежнага слова. Найперш шукайце дапасаванне, бо яго можна заўважыць па змяненні форм. Калі форма не змяняецца разам з назоўнікам, праверце, ці ёсць кіраванне або прымыканне і ці называе слова прымету прадмета.
| Прымета | Дапасаванае азначэнне | Недапасаванае азначэнне |
|---|---|---|
| Спосаб сувязі з паяснёным словам | Дапасаванне | Кіраванне або прымыканне |
| Змяненне формы разам з паяснёным словам | Змяняецца ў родзе, ліку і склоне | Не дапасуецца ў родзе, ліку і склоне |
| Часціны мовы і формы, якімі выражаецца | Прыметнік, займеннік, парадкавы лічэбнік, дзеепрыметнік | Назоўнік ва ўскосным склоне, спалучэнне з прыназоўнікам, інфінітыў, прыслоўе |
| Пытанні | Які? чый? каторы? колькі? | Які? чый? каторы? колькі? |
| Прыклад | зялёны лес | дом з цэглы |
Задача 1. Знайдзіце азначэнне і паяснёнае слова ў сказе: «На стале ляжала новая кніга».
Адказ: новая — дапасаванае азначэнне, кніга — паяснёнае слова.
Задача 2. Вызначце від азначэнняў у сказе: «Бацькаў дом стаяў каля ракі».
Адказ: бацькаў — дапасаванае азначэнне да слова дом. Каля ракі не з’яўляецца азначэннем у гэтым сказе, бо паясняе дзеянне.
Задача 3. Разбярыце сказ «Жаданне падарожнічаць не пакідала яе»: знайдзіце азначэнне, пастаўце пытанне і вызначце, чым яно выражана.
Адказ: падарожнічаць — недапасаванае азначэнне, выражанае інфінітывам; паясняе назоўнік жаданне.
Памылка — лічыць азначэннем любое слова, да якога можна задаць пытанне які? Часам гэтае пытанне дапамагае, але слова можа характарызаваць не прадмет, а дзеянне. Памылку дапускаюць, калі шукаюць член сказа толькі па адным пытанні. Для праверкі знайдзіце паяснёнае слова і высветліце, ці называе залежнае слова прымету прадмета.
Азначэнне часам блытаюць з дапаўненнем, бо абодва могуць быць выражаны назоўнікам ва ўскосным склоне. Знешне формы падобныя, таму лёгка не ўлічыць, што менавіта абазначае слова ў сказе. Праверце яго значэнне і пастаўце пытанне ад паяснёнага назоўніка. Калі яно характарызуе прадмет, гэта можа быць азначэнне; калі абазначае аб’ект дзеяння ці іншы прадмет, трэба разгледзець ролю дапаўнення.
Не называйце азначэнне дапасаваным толькі таму, што яно стаіць побач з назоўнікам. Блізкае размяшчэнне слоў не паказвае, як яны звязаны, а недапасаванае азначэнне таксама часта знаходзіцца адразу пасля назоўніка. Праверце, ці змяняецца форма залежнага слова разам з паяснёным. Калі не, шукайце кіраванне або прымыканне.
Некаторыя вучні чакаюць, што азначэнне заўсёды будзе прыметнікам, і таму не заўважаюць інфінітыў або прыслоўе ў такой ролі. Гэта адбываецца, калі арыентуюцца толькі на часціну мовы, а не на сувязь слоў. Праверце, якое слова паясняюць інфінітыў або прыслоўе і ці называюць яны прымету прадмета. Калі яны характарызуюць дзеянне, азначэннем яны не з’яўляюцца.
Перад вывучэннем азначэння карысна ўмець знаходзіць граматычную аснову і адрозніваць галоўныя члены сказа ад даданых. Так лягчэй вызначыць, якое слова з’яўляецца залежным і што яно паясняе. Таксама трэба паўтарыць часціны мовы, склонавыя формы назоўнікаў і дапасаванне прыметніка да назоўніка. Гэтыя веды спатрэбяцца пры сінтаксічным разборы простага сказа, расстаноўцы знакаў прыпынку і вывучэнні адасобленых азначэнняў.
На якія пытанні адказвае азначэнне?
Азначэнне адказвае на пытанні які? чый? каторы? колькі? Пытанне задаюць ад паяснёнага слова, звычайна назоўніка, але дадаткова правяраюць сэнсавую сувязь.
Чым дапасаванае азначэнне адрозніваецца ад недапасаванага?
Дапасаванае азначэнне змяняе род, лік і склон разам з паяснёным словам. Недапасаванае звязваецца з ім кіраваннем або прымыканнем і не змяняецца такім чынам.
Ці можа назоўнік быць азначэннем?
Так. Назоўнік ва ўскосным склоне або спалучэнне з прыназоўнікам можа паясняць іншы назоўнік і называць яго прымету: дом з цэглы.
Як адрозніць азначэнне ад дапаўнення?
Высветліце, якое слова паясняецца і якое значэнне мае залежнае слова. Азначэнне называе прымету прадмета, а дапаўненне звычайна абазначае прадмет, на які накіравана дзеянне або з якім нешта звязана.
Якімі часцінамі мовы можа выражацца недапасаванае азначэнне?
Яно можа выражацца назоўнікам ва ўскосным склоне, спалучэннем з прыназоўнікам, інфінітывам або прыслоўем. Напрыклад, у спалучэнні жаданне вучыцца інфінітыў паясняе назоўнік жаданне.
§ 22. Азначэнне