"Татарский язык (Татар теле) (на русском и татарском языках)", Харисов Ф.Ф., Харисова Ч.М., Сагдиева Р.К., Гарипова В.А.
Үткән заман хикәя фигыль сөйләм вакытыннан алда булган эш-хәрәкәтне белдерә: барды, киткән, укыдым. Ул билгеле һәм билгесез төрләргә бүленә. Билгеле үткән заманда сөйләүче вакыйганы үзе күргән яки төгәл белгән була, ә билгесез үткән заманда аны ишетеп кенә белә яки нәтиҗәсенә карап фаразлый. Кушымча сайлау сүзнең калын-нечкә булуына һәм соңгы тартыкка бәйле.
Текст подготовлен нейронной сетью по теме параграфа и не заменяет учебник — важные факты и формулировки сверяйте с ним.
Хикәя фигыль — эш-хәрәкәтне чынбарлыктагы хәбәр буларак белдерүче фигыль формасы. Ул сөйләүченең эшне булган хәл итеп әйтүен күрсәтә. Бу төшенчә фигыльнең хәбәр итү функциясен аңларга ярдәм итә.
Үткән заман хикәя фигыль — сөйләм вакытыннан алда булган эш-хәрәкәтне белдерүче форма. Мәсәлән, укыды сүзе уку эшенең инде башкарылганын күрсәтә. Бу форма вакыйганы хәзерге вакыттан аерып әйтү өчен кирәк.
Билгеле үткән заман — сөйләүче үзе күргән яки төгәл белгән үткән эш-хәрәкәтне белдерүче форма. Ул -ды/-де, -ты/-те кушымчалары белән ясала: барды, китте. Бу төрне кулланып, сөйләүче хәбәрнең дөреслегенә ышанычын белдерә.
Билгесез үткән заман — сөйләүче үзе күрмәгән, ишетеп яки нәтиҗәсенә карап белгән үткән эш-хәрәкәтне белдерүче форма. Ул -ган/-гән, -кан/-кән кушымчалары белән ясала: барган, килгән. Бу форма вакыйга турында мәгълүматның турыдан-туры күзәтүдән алынмавын аңлата.
Үткән заман формасы фигыль нигезенә заман кушымчасы ялганып ясала. Кушымча тамырга турыдан-туры өстәлә, шуңа күрә башта фигыль нигезен табарга кирәк: бар-, укы-, кил-. Кушымча варианты сүздәге сузыкларның калын яки нечкә булуына бәйле: бар-ды, ләкин кил-де.
Билгеле үткән заманда -ды/-де һәм саңгырау тартыклардан соң -ты/-те кулланыла. Саңгырау тартыклар тавышсызрак әйтелә, шуңа күрә алардан соң кушымчаның беренче тартыгы да саңгырау була: кит-те. Яңгырау тартыктан соң исә бар-ды кебек форма языла.
Фигыльнең кем тарафыннан башкарылганын белдерү өчен заман кушымчасыннан соң зат-сан кушымчалары ялгана. Шуңа күрә бардым сүзендә эшне сөйләүче үзе башкарганы, ә бардың сүзендә икенче зат башкарганы аңлашыла. Зат-сан кушымчасы фигыльне җөмләдәге баш кисәк белән бәйли.
Билгеле һәм билгесез үткән заманның аермасы эшнең кайчан булуында түгел, ә сөйләүченең аны ничек белүендә. Ул китте дигәндә сөйләүче китүне күргән яки төгәл белгән, ә ул киткән дигәндә бу хәбәрне ишеткән яки китү нәтиҗәсен күргән булырга мөмкин. Димәк, кушымча сөйләүченең мәгълүмат чыганагына мөнәсәбәтен дә күрсәтә.
Юклык формасында фигыль нигезенә -ма/-мә кушымчасы заман кушымчасыннан алда ялгана: бар-ма-ды, кил-мә-гән. Сорау формасында -мы/-ме кисәкчәсе фигыльдән соң языла: килгәнме? Бу формаларны ясаганда башта фигыльнең төрен, аннары юклык яки сорау мәгънәсен билгеләү уңайлы.
| Свойство | Билгеле үткән заман | Билгесез үткән заман |
|---|---|---|
| Белдергән мәгънәсе | Сөйләүче үзе күргән яки төгәл белгән эш | Сөйләүче ишетеп яки нәтиҗәсе буенча белгән эш |
| Кушымчалары | -ды/-де, -ты/-те | -ган/-гән, -кан/-кән |
| Кушымча вариантын сайлау | Калын-нечкә сузыкларга һәм соңгы тартыкка бәйле | Калын-нечкә сузыкларга һәм соңгы тартыкка бәйле |
| Зат-сан белән төрләнеше | бардым, бардың, барды, бардык | барганмын, баргансың, барган, барганбыз |
| Раслау формасына мисал | Ул китте. | Ул киткән. |
| Юклык формасына мисал | Ул китмәде. | Ул китмәгән. |
| Сорау формасына мисал | Ул киттеме? | Ул киткәнме? |
Таблицаны кулланганда башта эшнең сөйләүчегә ничек мәгълүм булуын билгеләгез. Аннары фигыльнең соңгы сузыгын һәм тартыгын тикшереп, тиешле кушымча вариантын сайлагыз. Соңыннан зат-сан, юклык яки сорау формасын өстәгез.
Бирелгән нигезләр: яз-, укы-, кайт-. Аларны билгеле үткән заманга куярга кирәк, шуңа күрә -ды/-де яки -ты/-те кушымчалары сайлана. Аннары һәр затка туры килгән кушымча ялгана.
Җавап: яздым, яздың, язды, яздык, яздыгыз, яздылар; укыдым, укыдың, укыды, укыдык, укыдыгыз, укыдылар; кайттым, кайттың, кайтты, кайттык, кайттыгыз, кайттылар. Кайт- нигезендә соңгы тартык саңгырау булганга, -ты варианты сайланды.
Җөмләдәге билгеле үткән заман фигылен билгесез үткән заманга алыштырыгыз: Ул хат язды. Биредә сөйләүче хат язуны үзе күргән яки төгәл белгән, шуңа күрә -ды кушымчасы кулланылган. Мәгънәне саклап, хәбәрнең чыганагын үзгәртү өчен -ган кушымчасы кирәк.
Җавап: Ул хат язган. Беренче җөмләдә эшнең башкарылуы төгәл мәгълүм, икенчесендә сөйләүче аны үзе күрмәгән, ә хәбәрдән яки нәтиҗәдән белгән.
Текст: Кичә без урманга бардык. Анда кошлар сайраган. Без озак йөрдек, соңыннан өйгә кайттык. Биремдә һәр үткән заман фигыленең төрен, зат-санын һәм кушымчасын билгеләргә кирәк. Моның өчен башта фигыльләрне табабыз, аннары кушымчаларын өлешләргә аерабыз.
Җавап: бардык, йөрдек, кайттык — билгеле үткән заман; сайраган — билгесез үткән заман. Фигыльләрнең зат-санын кушымчалар, төрен заман кушымчалары күрсәтә.
Калын һәм нечкә кушымчаларны бутау — мәсәлән, укыде дип язу. Бу хата сүзнең соңгы иҗегендәге сузыкка игътибар итмәгәндә килеп чыга. Үзеңне тикшерү өчен тамырдагы сузыкларны әйтеп кара: укы- калын булганга, дөресе укыды.
Саңгырау тартыктан соң -ды/-де куллану да еш очрый: китде дөрес түгел. Соңгы тартыкны аерып әйтсәң, т авазының саңгырау икәнен күрерсең. Шуңа күрә дөрес форма китте була.
Зат-сан кушымчасын төшереп калдыру яки дөрес сайламау фигыльнең кемгә караганын билгесез итә. Мин бардым, син бардың, без бардык формаларын зат алмашлыклары белән бергә чагыштырыгыз. Җөмләдәге баш кисәк белән фигыльнең зат һәм сан ягыннан туры килүен тикшерегез.
Билгеле һәм билгесез үткән заманны бары тик кушымча аермасы дип кабул итү дә ялгыш. Бу төрләр сөйләүченең мәгълүматны ничек белүен дә күрсәтә. Фигыльне сайлаганда вакыйганың вакытын гына түгел, хәбәрнең чыганагын да сорагыз.
Бу теманы үзләштерү өчен фигыль нигезен табуны һәм калын-нечкә сузыклар гармониясен белергә кирәк. Шулай ук тартыкларның яңгырау-саңгырау үзгәрешен исәпкә алу кушымчаны дөрес сайларга ярдәм итә. Мәсәлән, барды һәм китте формалары шушы белемнәргә таяна.
Фигыльнең зат-сан буенча төрләнеше һәм юклык формасы да кирәк булачак. Заман кушымчасы эшнең вакытын, зат-сан кушымчасы башкаручыны, -ма/-мә кушымчасы эшнең булмавын белдерә. Бу өлешләрне бергә кулланып, төгәл җөмлә төзеп була.
Үткән заман формалары үткән вакыйгаларны сөйләүдә һәм хикәя төзүдә кулланыла. Алар кушма җөмләләрдәге эшләрнең вакытын һәм сөйләүченең мәгълүматка мөнәсәбәтен ачыкларга ярдәм итә. Шуңа күрә тема сөйләмдә дә, язма эшләрдә дә кирәк.
Билгеле һәм билгесез үткән заманны ничек аерырга?
Эшнең кайчан булуына түгел, сөйләүченең аны ничек белүенә карагыз. Үзе күргән яки төгәл белгән вакыйга билгеле үткән заманга, ишетеп яки нәтиҗәсе буенча белгән вакыйга билгесез үткән заманга карый.
Ни өчен кайбер сүзләрдә -ды, ә кайберләрендә -ты языла?
Кушымча фигыльнең соңгы тартыгына бәйле. Яңгырау тартыктан соң -ды яки -де, саңгырау тартыктан соң -ты яки -те языла: барды, китте.
Үткән заман фигыль зат-сан буенча ничек төрләнә?
Заман кушымчасыннан соң зат-сан кушымчасы ялгана. Мәсәлән: мин бардым, син бардың, ул барды, без бардык.
Билгесез үткән заман сөйләүченең нәрсәне белмәвен күрсәтәме?
Ул сөйләүченең вакыйганы үзе күрмәвен күрсәтә, ләкин сөйләүче эшнең булганын белә. Мәгълүмат ишетүдән, хәбәрдән яки нәтиҗәне күзәтүдән алынган булырга мөмкин.
Үткән заман фигыльнең юклык һәм сорау формалары ничек ясала?
Юклык формасында фигыльгә -ма/-мә кушымчасы ялгана: бармады, китмәгән. Сорау формасында -мы/-ме кисәкчәсе кулланыла: килгәнме, китмәгәнме?
Үткән заман хикәя фигыль